Eskiden olsa...

Eskiden olsa o kadar çok yazardım ki... öyle çok önemli olaylara gerek olmazdı. aklıma geleni dilimden tüymeden kalemime kaydırır, kalemin ucuyla kağıdı birbirine kavuştururdum ve o tiz sürtünme sesinde haykırırdım olanı biteni.. Eskiden olsa çok yazardım, çünkü yazacağım çok şey olurdu; az olsa da çoğaltırdım.. şimdi ne oldu bilmiyorum; tükenmez kalem adını yalanlarcasına tükendi de mi böyle oldu yoksa ona inat ben mi tükendim bilmiyorum... belki de kurşun kalem hecelerimi kurşuna dizmiştir.. dakikalarca, saatlerce, gecelerce ardından kovaladığım hecelerim çoktan gömülmüştür laf kalabalıklarına.. yeniden dirilme zamanı gelmedi mi henüz?? geçiyor bile!! oysa eskiden olsa, ben bunu demezdim.. varın siz düşünün gerisini